Bostoen, van wie wij ons perceel grond kochten, had bij het eerste perceel in de straat last van de bouwvoorschriften om er een alleenstaand huis op gebouwd te krijgen, of zo leek het toch. Blijkbaar is het nu toch gelukt. (Waarschijnlijk al langer dan vandaag, maar ik heb het nu pas opgemerkt.)

En ik vind de gevels er best wel catchy uitzien als verwelkoming in ‘onze straat’.

Dus, op zoek naar een onderkomen? Bekijk de plannen van het huis.

Verwarming
Daar we op de verdieping nog een deel onafgewerkt willen laten en de precieze invulling hiervan later willen beslissen, was de vraag waar we de radiators zouden hangen een moeilijke. De vraag werd breder bekeken en de vroeger gemaakte beslissing om enkel de benedenverdieping van vloerverwarming te voorzien werd herbekeken. Ook de eerste verdieping krijgt vloerverwarming en dat bant ineens alle radiators het huis uit (op die ene elektrische bijverwarming in de badkamer na dan) en laat onze verwarmingsinstallatie volledig op lage temperatuur werken.

Sanitair
De keuze qua sanitairtoestellen hadden we wat uitgesteld en dan opeens moest het snel gaan. Een namiddagje rondlopen in de showroom van Facq gaf ons al heel wat informatie en een redelijk voorstel mee naar huis. Voor de keuken waren we al wat boven budget gegaan, dus enkele al te zotte badkamerwensen waren al wel gesneuveld. Een stalen ligbad, net passend naast de behoorlijk platte, ruimbemeten douche’bak’ van 1m80 op 1m, glazen douchewand, een grote opzetlavabo (al hebben we de Domus H20 zelf nog niet gezien) en twee exemplaren van de Subway 2.0 als toilet.
Qua kraanwerk zal de, volgens ons echt wel mooie, Dornbracht Meta 02-serie onze wastafel en bad van water voorzien. De douche wordt de Facq-huismerk-showerpipe ‘Nordica Paffoni’ – we hadden nooit gedacht dat ze bepaalde douche-inbouw-systemen zo budgetverslindend konden maken -. Nog een handwasbakje en koudwaterkraan voor het toilet beneden en een uitgietbak in de berging vervolledigen de bestelling.

Badkameraanpassing
Dan nog de verwarmingsketel geüpgraded waardoor die net iets te diep werd voor de oorspronkelijk voorziene plaats, de badkamer een twintigtal centimeter vergroot ten koste van de technische zolderruimte om de ketel toch mooi in een kast weg te kunnen stoppen en uiteindelijk stond de badkamer net op tijd volledig op punt.

Om het dak te isoleren hebben we zelf enkele weekends de handen uit de mouwen gestoken. Het snijden van het isolatiemateriaal op de goede breedte en het proppen van dat 22cm dikke goedje tussen de balken van de dakconstructie was een werkje waar net wat meer tijd in kroop dan verwacht. Je ziet het wel constant vooruitgaan daar het dak meer en meer gevuld geraakt en je voelt het vooruitgaan daar het snijmes (waarmee het isolatiemateriaal op de juiste breedte gesneden moet worden) botter en botter wordt.
Nadat het volledig opgevuld was, brachten we nog een dampscherm aan over de volledige oppervlakte en werden de door nietjes gemaakte gaten dichtgeplakt. Pfew.

Geen sector die meer beurzen heeft dan de bouwsector. Deze zondag stonden zowel Interieur 2010 in Kortrijk als de BISbeurs in Gent op het programma. Ik ben blij dat we met Interieur gestart zijn, daar de goesting er toen nog was en deze uiteraard een stuk lichter verteerbaar is dan de technischere, ruwere BISbeurs die erop volgde.

Op Interieur zagen we onze (hoogstwaarschijnlijke) eettafellampen (Feld Still) voor het eerst in het echt, deden we wat inspiratie op rond trapverlichting, zagen we uiteraard ook weer de Van Severens opduiken als favoriete zitobject, probeerden we de No-Ha-deuropeningen uit en zagen we nog heel wat zowel onbetaalbare als ingenieuze als bijzonder mooi vormgegeven (meestal een combinatie van deze drie termen) interieurobjecten.

De BISbeurs had het vooral over bakstenen en dakpannen, een stadium dat we al voorbij waren, maar ook regenwaterpompen en de wit-afgewerkte Velux-ramen passeerden de revue. Die waren wel interessant, maar ze hielden ons toch niet tegen om door de beurs te vlammen.

Momenteel is het huis binnenin nog een volledig lege doos. Een trapgat naar de kelder en wat stalen profielen, meer staat er niet. Om een wat beter zicht te krijgen op de (weinige) binnenwanden die we zullen hebben, besloten we een pak stoepkrijt, dat hier om de één of de andere reden ooit beland is, nuttig in te zetten. De wand rond de berging met de deur naar diezelfde berging, de vestiairenis en de toiletdeur maten we af, de bureaukast en het bureautablet kreeg een plaats op de grond, een tv werd aan de muur gehangen en ook het keukeneiland, de eettafel en de keukenkasten verschenen in de ruimte. Zichten en doorgangen werden heel wat duidelijker. Afmetingen werden tastbaar en we hebben nu echt weer een beter zicht op hoe het er tegen de zomer zal uitzien…

Zeer interessant om eens in het echt uit te tekenen bleek trouwens de badkamer. Breedtes van douchebak en badkuip, die maar perfect gepast zijn om naast elkaar in de ruimte te passen, plaatsing van de lavabo in relatie met het raam, de breedte van de kast voor de CV-ketel, de doorgang naar de technische zolderruimte en, niet te vergeten, de inkomdeur van de badkamer, die momenteel nog uitgeeft op het trapgat.

Krijt, wat meetmateriaal en wat tijd, meer is niet nodig om wat groottes en verhoudingen op een real-size-ruwbouwmaquette te schetsen.

Dakconstructie, onderdak, veluxen, panlatten, pannen, platte daken, regenwaterpijpen, … Het is me wat. Verschillende aannemers zijn er enige tijd mee zoet om de regen z’n loodrechte weg naar beneden af te nemen en via ‘irrigatiekanalen’ naar onze regenwaterput om te leiden. Als dan, na plaatsing, blijkt dat voor onze platte pannen een wat andere voorbereiding/afwerking van de Velux-ramen nodig is om ze mooi in het vlak te laten liggen en de regen op de ideale manier te laten afvoeren, hebben we het wat gehad met ons dak. Lichte irritatie maakte zich meester, maar hey, in den bouw komt uiteindelijk altijd alles goed! Mits een extra werfvergadering, of twee, waar extra afspraken, aanpassingen en verbeteringen worden gemaakt en uitgevoerd (of op de planning gezet) en iedereen is uiteindelijk content!

De pannen zijn trouwens de Migeon Vauban Antraciet geworden.

Drie weken doorworstelen zonder verandering, zonder aannemers op de werf. Eerlijkgezegd een aangename ontspanning, ook voor ons, wat mails en langs-bouwwerf-rijden betreft. Qua het zien van vooruitgang is het natuurlijk wel een minder positieve periode, zeker wetende dat de laatste maand al zo goed als niets meer gebeurd is, veelal met als reden het ‘aankomende bouwverlof’.
Nog niet onder dak dus, maar hopelijk komt daar snel verandering in, na de achtste augustus.

(Eerlijkgezegd was het geen volledig status quo. Door het ontbreken van een dak begon er behoorlijk wat water in de kelder te staan en die hebben we dompelpompgewijs eens geledigd. We konden het niet laten… Vooruitgang!)