Bij de normale opbouw van een nieuwbouwwoning worden de gevelstenen stelselmatig geplaatst, ongeveer de snelbouwsteen volgend. Door de leveringsvertraging die onze gevelsteen opliep werd eerst het volledige huis in snelbouw opgetrokken. Met het plaatsen van de gevelsteen werd aangevangen tijdens ons verlof eind mei en, zoals je op de foto hieronder kan zien, is ons huis nu, een kleine maand later, volledig ingepakt.

De Wijngaard 9 / Zwart Super van De Saegher kozen we in de U-steen-variant om wat hetzelfde effect te krijgen als een gelijmde steen, maar toch met gewoon metselwerk. Ongevoegd en behoorlijk ruw dus. En dat is zeker geslaagd. Als je van dichtbij gaat kijken, zie je natuurlijk door de (smalle) voeg wel de mortel zitten. Dat is een donkere mortel, maar door de zeer donkere stenen is het contrast toch redelijk groot en lijkt de mortel (zeker als de zon er op schijnt) lichter van kleur dan verwacht. Het extra uitschrapen van de mortel op plaatsen waar hij wat te ver in de voeg komt, is daar de oplossing voor. Een werkje voor komend weekend…

De ramen worden één van de dagen opgemeten, aan het dak kunnen ze beginnen, de rioleringsleidingen, regenwaterput en septische put kunnen geplaatst worden. Het dak zal er (waarschijnlijk) niet meer volledig op staan voor het bouwverlof zoals voorzien, maar we blijven behoorlijk goed op schema!

Sinds eind vorige week staat het omhulsel van onze toekomstige thuis er (zo goed als) volledig in snelbouwsteen. Enkel in de nok moeten er nog enkele stenen komen, maar daarvoor wacht de aannemer nog info af van de dakwerker.

Door op de verdiepingen rond te lopen kunnen we bepaalde ruimtes wat beter inschatten qua grootte en opstelling. Sommige kamers geven een ruimer gevoel dan verwacht en anderen een net iets krapper, maar dat ruimtegevoel zal nog eens volledig omgegooid worden als de dikte van de vloerplaat er nog bijkomt, de muren en plafonds een witte laag gekregen hebben en de nodige gyproc-wanden geplaatst zijn.

Wat ons momenteel vooral opvalt is het formaat van sommige raampartijen. We wisten dat er enkele grote exemplaren tussen zaten, maar zo groot… Daar gaan we ons werk aan hebben om die proper te houden. Nuja, ramen dienen niet om te kuisen maar om door te kijken en van dat kijken gaan we alleszins genieten! :)

De gevelstenen zijn geleverd! En ze zien er behoorlijk donkergrijs-zwart uit, met een uitgesproken reliëf!
We hopen dat de steen eenmaal geplaatst echt het ruwe-bolster-effect krijgt dat we beogen.

Het ziet er alleszins naar uit dat het vijf weken extra wachten toch de moeite waard was!

Verbazend snel gaat het eenmaal ze in de hoogte beginnen. Ons stukje grond is nu echt herschapen tot een bouwwerf (met kraan, werfkeet en lege blikjes) en het gelijkvloers staat er eigenlijk volledig. De eerste keer dat we er kwamen, na twee dagen, verschoten we van de muren en beseften we dat het nu echt begonnen was, al konden we het ons nog moeilijk voorstellen dat we er binnen een jaar in zouden wonen.

In je huis rondlopen en de ruimtes in het echt inschatten geeft ineens ook een beter beeld dan het op de plannen bekijken. Groottes en afstanden worden tastbaar en je kan echt zien welke zicht je vanop elke plaats in je woning zal hebben, naar buiten toe, maar ook naar de andere kamers toe.

Volgende todo, het plafond:
Op het gelijkvloers komen een aantal predallen te liggen en daarboven wordt nog een laag beton gegoten. Tussen de predallen liggen ook nog enkele stalen liggers (poutrellen) (waaronder één echt impressionant exemplaar) om de overbrugging op te vangen. Voor het gieten van die betonlaag kunnen we dan ook best al beslissen waar inbouwlampen en de dampkap uiteindelijk zullen komen. We beslissen last-minute twee gaten voor inbouwlampen uit te sparen in het bureau en daarbuiten met opbouw te werken. Daar we nog niet volledig zeker zijn van de keukenopstelling plaatsen we toch ook een uitsparing in het beton voor het ‘hoogstwaarschijnlijk’ gat voor de dampkap. Andere benodigde gaten zullen door een behoorlijke betonlaag uitgeslepen moeten worden, wat ook niet onmogelijk is.

*edit* Ondertussen is ook al gebleken dat onze keuken anders opgesteld wordt en de uitsparing voor de dampkap op een verkeerde plaats zit.

Onze gevelsteenkeuze (Zwart Super – U-steen – De Saegher) blijft ook problemen opwerpen. Onze vorige keuze was uit productie genomen, en onze huidige keuze kan de vraag niet volgen. Vier weken vertraging (zou later nog verlengd worden met een vijfde week vertraging) bleek ons deel. De U-steen is nog redelijk nieuw, maar scoort blijkbaar zeer goed, net zoals de donkere stenen die aan een stevige opmars bezig zijn.

Snel snel nog een andere steen kiezen, lag ons redelijk moeilijk daar het al onze tweede keuze was en we het reeds gedane werk om het land te doorkruisen naar referentiewoningen niet wilden laten vallen. We beslissen de steen te houden en de ruwbouw in snelbouwsteen te laten voltooïen en er pas achteraf de gevelsteen tegen te zetten (i.p.v. het per verdieping te werken.) Uiteindelijk blijkt het werk op de werf maar een goeie week stil te liggen door deze vertraging.

Twee behoorlijk noodzakelijke items om een werf van start te laten gaan. Na het plaatsen van de kelder besloten we dan ook direct beide aansluitingen te laten plaatsen zodat we (en dan vooral onze aannemer) niet met respectievelijk een standpijp en een generator moesten sukkelen.

Elektriciteitsaansluiting

De administratie via Electrabel naar Eandis en terug loopt van een leien dakje, al moet je je wel even bekend maken met begrippen als één- en driefasig en nagaan hoeveel volt je nu eigenlijk nodig hebt. Zeer veel duiding en hulp hoef je daarbij ook niet verwachten van je leverancier.
Voor de werfaansluiting zelf moet een gekeurde werfkast voorzien zijn wat (bij ons) vooral wilde zeggen dat de aarding goedgekeurd moet worden. Daar onze grond zeer droog is (grondwater op 3m70), volstond één aardingspin blijkbaar niet. Bij een tweede keuring bleek een tweede pin ook niet voldoende, maar met de toevoeging van een aardingslus, kwamen we er wel.
De aansluiting zelf verliep zonder problemen en de kilowatturen zijn met optellen begonnen. (Zelfs onze buurwerven tappen ondertussen al eens wat stroom van ons af om hun generator niet te moeten laten draaien…)

Wateraansluiting

Daar deze aansluiting in onze kelder zelf moest gebeuren, er ook nog niets anders dan de kelder was en de temperatuur de vorige weken nog wel onder het vriespunt durfde te zakken, wilden ze de aansluiting eigenlijk eerst niet plaatsen. De verrassing was dan ook groot toen we plots telefoon kregen van de Tussengemeentelijke Maatschappij der Vlaanderen voor Watervoorziening (ofte TMVW): ‘We zijn op uw werf voor de wateraansluiting, maar er is een probleem.’ Ze hadden onze aannemer gecontacteerd en de weerberichten zagen er positief uit, dus hadden ze toch de goesting gevonden om naar Heusden af te zakken zonder me verder iets te laten weten. ‘We staan hier bij de kelder, maar weet u misschien hoe we best in die kelder geraken?’ Een ladder was (nog) niet op de werf en springen was blijkbaar geen optie. Toen we ‘s avonds eens gingen kijken, bleek de aansluiting alleszins geplaatst. Waarschijnlijk zat onze tip om op de naastgelegen werven een ladder te gaan vragen er wel voor iets tussen…

De kelder zit in de grond… uiteraard met de nodige paar dagen vertraging, maar het is zover. Ze zijn begonnen! We zijn aan het bouwen!

Op de planning stond het planten van het betonnen gevaarte op eergisterenochtend. Om 7u30 zouden ze er zeker zijn. Toen wij, met een zak ontbijtkoeken om de start te vieren, toekwamen om het spektakel gade te slaan, kon de aannemer me vertellen dat de mannen van de kelder alweer weg waren. Door hun camion met lange oplegger (kelder + graafmachine) waren ze niet dichter dan 200 meter van onze grond geraakt. Onze straat indraaien was geen probleem, maar de bocht die ze moesten nemen om die vorige straat in te slaan bleek behoorlijk onhaalbaar. Midden in een dorpskern bouwen heeft ook zo zijn nadelen blijkbaar.

Deze morgen probeerden ze dus nog eens opnieuw. Ditmaal met een korte vrachtwagen en zonder graafmachine. Het graven was ondertussen reeds gebeurd door een aannemer die op de buurwerven aan de slag was en snel een halve dag voor ons kon inplannen. De prefabkelder van Olivier arriveerde én geraakte in de straat. Bij een eerste poging bleek de put nog vijf centimeter te kort en de kelder werd terug opgehaald, maar na wat bijgraven lukte het plaatsen bij de tweede poging zeer vlot. (Het klonk nochtans niet vanzelfsprekend om een gevaarte van zestien ton op de centimeter nauwkeurig te plaatsen, maar met de nodige ervaring…)

Rondom de kelder werd terug aangevuld met een deel van het uitgegraven zand en overdekt met planken (voor de veiligheid). Ook de sleuf voor de nutsleidingen werd gegraven en de wachtbuizen werden klaargelegd. En nu, wachten op de aansluitingen.