Het heeft langer geduurd dan verwacht, maar alles is verder zonder problemen in orde gekomen.

Onze hoop was er op gericht de bouwvergunningsaanvraagtermijn (3 maand) volledig tijdens de loop van de verkavelingswijzigingaanvraag (4 maand) te laten vallen. Dat is wel gebeurd, maar om administratief in orde te zijn, mag de eigenlijke bouwvergunning pas een maand na de goedkeuring van de verkavelingswijziging afgeleverd worden (daar er tijdens die maand nog opmerkingen op kunnen komen).

Tel daar dan nog eens de ‘afrondingen’ naar boven toe van die termijnen, verlofperiodes, etc. bij en je komt op… net geen zes maand in spanning afwachten. Gelukkig met een positief eindresultaat!

Daar op de verkavelingswijzigingsaanvraag ondertussen nog geen opmerkingen van buurtbewoners binnengelopen zijn, ziet het er goed uit. Er is dan ook beslist de bouwaanvraag (die normaal drie maand duurt) tijdens de looptijd van de verkavelingswijziging (4 maand) in te dienen. Met een beetje geluk worden de twee dan quasi gelijktijdig goedgekeurd.

Na wat verlof aan onze kant kregen we vandaag voor het eerst het plan van ons bouwwerk op groot formaat te zien. We zagen ons er al bijna in wonen. Enkele details dienen nog aangepast, maar verder zijn en blijven we zeer tevreden en we verbazen er ons nog steeds over hoe vlot dit finale plan tot stand gekomen is. Als we nu het oorspronkelijke ideeën- en verwachtingendocument, waarmee we de architect meer dan drie maand geleden een aanzet gaven, naast ons plan leggen, zit echt wel alles erin.

Zaterdag tekenen we de aanvraag en volgende week dinsdag (14 juli) wordt hij ingediend. En dan begint het zomerlang afwachten…

Vorige week kwamen we met de architect overeen om alvast de aanvraag tot verkavelingswijziging in te dienen. Aan de te wijzigen punten zou toch niets meer veranderen van onze kant uit.

Waar gaat het juist om?
1. Om zowel budget- als esthetische redenen willen we ons huis zo veel mogelijk als een eenvoudige blok kunnen construeren. In-/uitsprongen proberen we dus te vermijden. Ons terrein is echter eerder driehoekig en net langs de schuine zijde is er een bouwvrije strook van vier meter ipv de drie meter langs alle andere kanten (en ook in de hele verkaveling wordt er verder enkel met bouwvrije stroken van drie meter gewerkt.) Om onze rechthoekige blok lang genoeg te kunnen maken, komen we daar met de achterste hoek net over (een oppervlakte kleiner dan een vierkante meter) en we blijven wel binnen de drie-meter-grens. Daarenboven is dat stuk maar op een hoogte van één bouwlaag en kan dit voor de directe buren ook geen zichthinder opleveren.

2. De totale oppervlakte van plat dak ten opzichte van hellend dak mag maximaal dertig procent bedragen. Wij gaan daar net twee à drie procent boven. Het hellend dak iets verder doortrekken is geen optie daar de afstand van de voorbouwlijn tot de nok ook perfect vastgelegd is in de voorschriften. En het weghalen van die weinige procenten zou de onmogelijkheid creëren bepaalde ruimtes op hun huidige, ideale plaats te behouden. We gebruiken in totaal trouwens heel wat minder dan de toegestane bebouwbare oppervlakte, dus bij het zetten van een een stuk groter huis, zou ook een heel pak meer plat dak tevoorschijn kunnen komen dan wat wij nu van plan zijn.

Al bij al zijn het twee punten waar we maar licht afwijken van de regels en zeker het eigenlijke doel van de voorschriften blijven naleven. Bij het polsen bij de dienst stedenbouw zagen ze er dan ook geen graten in en zouden ze normaalgezien een positief advies geven.

De aangetekende brieven naar alle aanpalenden en naar alle eigenaars van een lot uit de verkaveling werden verstuurd en gisteren, 9 juni, werd de aanvraag tot verkavelingswijziging ingediend. Ondertussen hangt ook het befaamde gele blad voor het dertig dagen tellend ‘openbaar onderzoek’ uit aan de grond. En nu is het een viertal maand afwachten of er geen opmerkingen komen van de buren uit en of de gemeente en provincie het goedkeuren…

Zo ziet onze grond eruit, volgens enkele lijnen op papier. (Ik moet eens dringend foto’s gaan trekken.) Aan het einde van een doodlopende straat, met aan de andere kant het einde van de tuintjes van de buurtbewoners. een driehoekig stuk met een redelijk ruime bebouwbare oppervlakte. Die bebouwbare oppervlakte is dan ook geen gewone rechthoek, wat het spelen met blokken bijna verplicht. Ook de oriëntatie voor de zon ziet er goed uit met ‘s morgens de zon vooraan en ‘s avonds de zon op het terras en in de tuin.

Vroeger stond hier een bloemisterij met een grote serre. Toen deze afgebroken werd, ontstond de ruimte voor deze nieuwe straat/verkaveling met 10 loten. Qua verkavelingsvoorschriften dienen we onze voorstellingen van ons ideale huis wel wat aan te passen. Een volledig plat dak is bijvoorbeeld niet toegelaten (max. 30% van de bebouwde oppervlakte mag plat dak zijn, de hellingsgraad van het dak moet tussen de 40°  en de 45° liggen en de nok moet tussen x en y meter van de voorste bouwlijn liggen.) net zoals een half-verzonken kelderverdieping (gelijkvloers op max. 35cm boven de straat.). Verder vallen de bouwvoorschriften mee, dus hier vinden we wel iets op!