Honderdvijftig bakstenen versleepten we vandaag van een werf in Erpe-Mere naar onze werf in Heusden.
De gevels staan er al wel een tijdje volledig, maar voor de dorpels onder ramen en deuren zijn er nog bakstenen nodig. En als die er niet meer zijn, moeten die besteld worden, ah ja. En daar het nogal stom is (budgettair gezien dan) een hele vrachtwagen te laten langsrijden met een, pakweg voor één vijfde gevuld, pallet, hebben ze de stenen op een andere werf geleverd waar wij ze dan konden gaan ophalen. Vijf stenen van het pallet naar de auto, nog eens vijf, en weer, en de laatste… Eenmaal in Heusden aangekomen, the other way around. Het inladen gebeurde trouwens terwijl we door de ene lokale buurman aan de tand gevoeld werden en door de andere stevig in het oog gehouden werden. Onze ontvreemdingspraktijken van eigen materiaal op andermans terrein ontsnapten duidelijk niet aan de (positieve) sociale controle.

Bij de normale opbouw van een nieuwbouwwoning worden de gevelstenen stelselmatig geplaatst, ongeveer de snelbouwsteen volgend. Door de leveringsvertraging die onze gevelsteen opliep werd eerst het volledige huis in snelbouw opgetrokken. Met het plaatsen van de gevelsteen werd aangevangen tijdens ons verlof eind mei en, zoals je op de foto hieronder kan zien, is ons huis nu, een kleine maand later, volledig ingepakt.

De Wijngaard 9 / Zwart Super van De Saegher kozen we in de U-steen-variant om wat hetzelfde effect te krijgen als een gelijmde steen, maar toch met gewoon metselwerk. Ongevoegd en behoorlijk ruw dus. En dat is zeker geslaagd. Als je van dichtbij gaat kijken, zie je natuurlijk door de (smalle) voeg wel de mortel zitten. Dat is een donkere mortel, maar door de zeer donkere stenen is het contrast toch redelijk groot en lijkt de mortel (zeker als de zon er op schijnt) lichter van kleur dan verwacht. Het extra uitschrapen van de mortel op plaatsen waar hij wat te ver in de voeg komt, is daar de oplossing voor. Een werkje voor komend weekend…

De ramen worden één van de dagen opgemeten, aan het dak kunnen ze beginnen, de rioleringsleidingen, regenwaterput en septische put kunnen geplaatst worden. Het dak zal er (waarschijnlijk) niet meer volledig op staan voor het bouwverlof zoals voorzien, maar we blijven behoorlijk goed op schema!

10 dagen weg van het werk, weg van de bouwopvolging/beslissingen, weg van de trouwvoorbereidingen, weg van die computerschermen, weg van het dagelijkse leven… Vakantie!

(Al moeten we toegeven dat we via de hotel-wifi toch de mailbox dagelijks in de gaten hielden, een aantal mails gestuurd hebben en via foto’s en werfverslagen op de hoogte gehouden werden van de eerste gevelstenen.)

Een verslag van onze reis vind je op mijn andere (nog maar zeer sporadisch onderhouden) blog:
Lees hier ons reisverslag 10 dagen Marrakech.

Sinds eind vorige week staat het omhulsel van onze toekomstige thuis er (zo goed als) volledig in snelbouwsteen. Enkel in de nok moeten er nog enkele stenen komen, maar daarvoor wacht de aannemer nog info af van de dakwerker.

Door op de verdiepingen rond te lopen kunnen we bepaalde ruimtes wat beter inschatten qua grootte en opstelling. Sommige kamers geven een ruimer gevoel dan verwacht en anderen een net iets krapper, maar dat ruimtegevoel zal nog eens volledig omgegooid worden als de dikte van de vloerplaat er nog bijkomt, de muren en plafonds een witte laag gekregen hebben en de nodige gyproc-wanden geplaatst zijn.

Wat ons momenteel vooral opvalt is het formaat van sommige raampartijen. We wisten dat er enkele grote exemplaren tussen zaten, maar zo groot… Daar gaan we ons werk aan hebben om die proper te houden. Nuja, ramen dienen niet om te kuisen maar om door te kijken en van dat kijken gaan we alleszins genieten! :)

Ze achtervolgen ons, de .03′s van Maarten Van Severen voor Vitra. Enkele weken geleden snuisterden we door het tweedehandsdesign in de Gentse Absoluut Design-winkel en 360 euro voor zes dergelijke ‘bekende’ stoelen leek dan ook echt een prikje. Helaas hadden we zelf ook snel door dat het de prijs per stoel betrof. Ze bleven echter wel rondzwerven in gedachten telkens het over meubilair ging. En nu nog altijd…

Als je dan bij je interieurarchitect de opgemaakte plannen voor de keuken gaat bekijken en er blijken, zonder dat je er iets van gezegd hebt, vier Maarten Van Severen .03′s rond de 3D-keukentafel te staan, dan weet je het wel… Die stoelen passen bij ons! Jammergenoeg is de vergelijking tussen prijskaartje en budget het enige wat ons tegen zal houden. Toch als start-stoelen.

De gevelstenen zijn geleverd! En ze zien er behoorlijk donkergrijs-zwart uit, met een uitgesproken reliëf!
We hopen dat de steen eenmaal geplaatst echt het ruwe-bolster-effect krijgt dat we beogen.

Het ziet er alleszins naar uit dat het vijf weken extra wachten toch de moeite waard was!

De inplanting van de keuken in onze keuken/leefruimte door de architect was tot nu toe niet helemaal ons ding en we bleven twijfels hebben. We hadden de indruk dat zowel het architectenduo als wijzelf wat vastgeroest waren op het idee dat achter de bestaande plannen schuilde. (Je zou voor minder, wetende dat het ontwerp al een jaar op tafel ligt.)

We hadden nood aan een frisse kijk en besloten bij een interieurarchitect aan te kloppen. Eerst en vooral om te zien in hoeverre dat betaalbaar zou blijken en welke verplichtingen eraan vast zouden hangen. We kozen er dan ook maar één uit (in tegenstelling tot onze oorspronkelijke architectenkeuze) wiens blog het al een tijdje tot in mijn RSS-reader had geschopt: Kove. Bij het eerste gesprek bleek het eerst en vooral redelijk te klikken, leek er ook zeker de goesting te zijn om iets dergelijks te ontwerpen en, het belangrijkste, leek er ook binnen budget best wat haalbaar te zijn. Na enkele nachten nadenken, besloten we er dan ook mee in zee te gaan, oorspronkelijk voor een uitwerking van de keuken, een uitwerking van de badkamer en een lichtplan voor het gelijkvloers.

Bij een tweede gesprek werden onze wensen nog meer in detail besproken en maakten we duidelijk dat het zeker mocht afwijken van de standaard keukenlay-out en welke verwachtingen we verder hadden. (Ook was ons in tussentijd voor de badkamer door de architect een schitterend nieuwe plan voorgelegd waardoor we dit toch terug uit de opdracht van de interieurarchitect haalden.)

Bij een eerste tussentijds voorstel van de keukenlay-out waren we nog verre van tevreden, maar we konden de redenen voor het waarom duidelijk verwoorden. Die info heeft Koenraad aangezet tot het uittekenen (in 2D en 3D) van de ultieme keuken die echt aan zo goed als al onze wensen voldeed (en zelfs enkele wensen die we al half laten varen hadden, werden terug opgepikt.) De ruimte wordt zeer moduleerbaar, er is een zeer grote tafel voorzien, voldoende kastruimte, mooie uitlijning op andere elementen van de ruimte, etc. Die keuken wordt het dus… al zal het door het gedeeltelijk maatwerk (en gedeeltelijk IKEA) weer een extra (hopelijk niet al te tijdsopslorpend) zijprojectje worden.

Qua lichtplan kregen we een plan voorgeschoteld met daarop een aantal lichtpunten en de bijhorende lampen. Dit voorstel hadden we laten maken om een alternatief beeld te krijgen op wat de architect ons voorgesteld had. Het positieve aan dit lichtplan vonden we niet alleen de plaatsing van de lichtpunten, maar ook de verdere uitwerking qua type lamp. Zo hadden we bepaalde voorstellen qua armaturen nooit verwacht (en zouden we ze ook straal voorbij lopen in een ‘lampenwinkel’), maar als we ze ons op die plaats inbeelden, dan passen ze echt wel en dat niet enkel als lichtpunt, maar ook als objecten die de ruimtes af maken. Daar uiteindelijk, na het ondertussen gebeurde overleg met onze architect, het finale lichtplan een combinatie zal worden van de twee versies, zijn we ook hierover zeer tevreden.

Het doel dat we voor ogen hadden bij het inschakelen van een interieurarchitect is zeker bereikt. Eenmaal we verhuisd zijn en we een fris interieuridee willen krijgen over bepaalde nog onafgewerkte ruimtes, weten we dat we naar Temse moeten!