Onze gevelsteenkeuze (Zwart Super – U-steen – De Saegher) blijft ook problemen opwerpen. Onze vorige keuze was uit productie genomen, en onze huidige keuze kan de vraag niet volgen. Vier weken vertraging (zou later nog verlengd worden met een vijfde week vertraging) bleek ons deel. De U-steen is nog redelijk nieuw, maar scoort blijkbaar zeer goed, net zoals de donkere stenen die aan een stevige opmars bezig zijn.

Snel snel nog een andere steen kiezen, lag ons redelijk moeilijk daar het al onze tweede keuze was en we het reeds gedane werk om het land te doorkruisen naar referentiewoningen niet wilden laten vallen. We beslissen de steen te houden en de ruwbouw in snelbouwsteen te laten voltooïen en er pas achteraf de gevelsteen tegen te zetten (i.p.v. het per verdieping te werken.) Uiteindelijk blijkt het werk op de werf maar een goeie week stil te liggen door deze vertraging.

Twee behoorlijk noodzakelijke items om een werf van start te laten gaan. Na het plaatsen van de kelder besloten we dan ook direct beide aansluitingen te laten plaatsen zodat we (en dan vooral onze aannemer) niet met respectievelijk een standpijp en een generator moesten sukkelen.

Elektriciteitsaansluiting

De administratie via Electrabel naar Eandis en terug loopt van een leien dakje, al moet je je wel even bekend maken met begrippen als één- en driefasig en nagaan hoeveel volt je nu eigenlijk nodig hebt. Zeer veel duiding en hulp hoef je daarbij ook niet verwachten van je leverancier.
Voor de werfaansluiting zelf moet een gekeurde werfkast voorzien zijn wat (bij ons) vooral wilde zeggen dat de aarding goedgekeurd moet worden. Daar onze grond zeer droog is (grondwater op 3m70), volstond één aardingspin blijkbaar niet. Bij een tweede keuring bleek een tweede pin ook niet voldoende, maar met de toevoeging van een aardingslus, kwamen we er wel.
De aansluiting zelf verliep zonder problemen en de kilowatturen zijn met optellen begonnen. (Zelfs onze buurwerven tappen ondertussen al eens wat stroom van ons af om hun generator niet te moeten laten draaien…)

Wateraansluiting

Daar deze aansluiting in onze kelder zelf moest gebeuren, er ook nog niets anders dan de kelder was en de temperatuur de vorige weken nog wel onder het vriespunt durfde te zakken, wilden ze de aansluiting eigenlijk eerst niet plaatsen. De verrassing was dan ook groot toen we plots telefoon kregen van de Tussengemeentelijke Maatschappij der Vlaanderen voor Watervoorziening (ofte TMVW): ‘We zijn op uw werf voor de wateraansluiting, maar er is een probleem.’ Ze hadden onze aannemer gecontacteerd en de weerberichten zagen er positief uit, dus hadden ze toch de goesting gevonden om naar Heusden af te zakken zonder me verder iets te laten weten. ‘We staan hier bij de kelder, maar weet u misschien hoe we best in die kelder geraken?’ Een ladder was (nog) niet op de werf en springen was blijkbaar geen optie. Toen we ‘s avonds eens gingen kijken, bleek de aansluiting alleszins geplaatst. Waarschijnlijk zat onze tip om op de naastgelegen werven een ladder te gaan vragen er wel voor iets tussen…

Dagelijks nemen ze op Unhappy Hipsters een foto ‘uit de boekskes’ van een behoorlijk modern, clean en strak in- of exterieur onder de loep. Meer dan de ene foto en één zin die de opgezette situatie op een alternatieve manier interpreteert, krijg je niet te zien, maar ze slagen er telkens maar weer in om een glimlach op mijn gezicht te toveren.
Hun ondertitel ‘It’s lonely in a modern world’ zegt alles, maar toch zou ik me in sommige van hun behumoriseerde interieurs best wel kunnen vinden.

Bijvoorbeeld, die van vandaag:

» Originele post met volledige foto.
» RSS-feed.

De kelder zit in de grond… uiteraard met de nodige paar dagen vertraging, maar het is zover. Ze zijn begonnen! We zijn aan het bouwen!

Op de planning stond het planten van het betonnen gevaarte op eergisterenochtend. Om 7u30 zouden ze er zeker zijn. Toen wij, met een zak ontbijtkoeken om de start te vieren, toekwamen om het spektakel gade te slaan, kon de aannemer me vertellen dat de mannen van de kelder alweer weg waren. Door hun camion met lange oplegger (kelder + graafmachine) waren ze niet dichter dan 200 meter van onze grond geraakt. Onze straat indraaien was geen probleem, maar de bocht die ze moesten nemen om die vorige straat in te slaan bleek behoorlijk onhaalbaar. Midden in een dorpskern bouwen heeft ook zo zijn nadelen blijkbaar.

Deze morgen probeerden ze dus nog eens opnieuw. Ditmaal met een korte vrachtwagen en zonder graafmachine. Het graven was ondertussen reeds gebeurd door een aannemer die op de buurwerven aan de slag was en snel een halve dag voor ons kon inplannen. De prefabkelder van Olivier arriveerde én geraakte in de straat. Bij een eerste poging bleek de put nog vijf centimeter te kort en de kelder werd terug opgehaald, maar na wat bijgraven lukte het plaatsen bij de tweede poging zeer vlot. (Het klonk nochtans niet vanzelfsprekend om een gevaarte van zestien ton op de centimeter nauwkeurig te plaatsen, maar met de nodige ervaring…)

Rondom de kelder werd terug aangevuld met een deel van het uitgegraven zand en overdekt met planken (voor de veiligheid). Ook de sleuf voor de nutsleidingen werd gegraven en de wachtbuizen werden klaargelegd. En nu, wachten op de aansluitingen.

Het overgrote deel van het bouwen van ons huis laten we doen, maar uiteraard komen we af en toe op de werf en zijn er ook enkele zaken die we in zelfbouw op ons gaan nemen. Voor die situaties waar er altijd wel eens iets zou kunnen mislopen zijn we dan ook verzekerd met een woningpolis met een extra toegevoegde verzekering bouwrisico’s. Deze dekt onder andere quasi alles i.v.m. schade aan onszelf, door onszelf berokkend, ongevallen van eventuele onbezoldigde helpers, … Laat ons alleszins hopen dat we hem nooit nodig zullen hebben.

Meer info te vinden bij (bvb.) KBC.

Door het uitgraven van onze kelder en het afgraven van de bovenste laag teelaarde (voor de fundering) komen we met een aarde-overschot te zitten. Deze kan dan ook, vanaf begin volgende week 23/3, afgehaald worden. Te gebruiken voor een aanvulling of ophoging van uw eigen terrein…

Geïnteresseerd in zo’n 50 kuub aarde (zwarte teelaarde), en/of een 10tal kuub ‘zavel’ (gele aarde)? En in de mogelijkheid deze op te halen in Heusden (9070, deelgemeente van Destelbergen)?

(Bij voorkeur uiteraard de hele berg, maar kleinere hoeveelheden mag ook.)

*update*
De zavel is al weggevoerd. Van de teelaarde laten we nog wat liggen tot na de werken.
Ondertussen heeft de teelaarde die weg mag ook al een nieuwe eigenaar gevonden.

In deze post kon je het al lezen, de btw-korting op 50 000 euro van je nieuwbouwproject als privépersoon werd verlengd en zo hadden wij ook zekerheid om er gebruik van te kunnen maken. Nu de ruwbouwaannemer binnenkort aan de slag gaat op de grond, werd het ook eens tijd de administratie hierrond te vervolledigen.

En die administratie valt een stuk beter mee dan verwacht, eenmaal je weet wat je nodig hebt.

Wat doe je dus…
1. Surf naar MyMinFin.be, klik door op ‘zonder authentificatie’, bovenaan in het menu op ‘formulieren’, vul bij identificatienummer ’121.1′ in, klik op zoeken.
2. Klik op de downloadlink en print de PDF af.
3. Vul het in. Handteken het. (En verklaar zo dat je er je domicilie van zal maken en dat minstens vijf jaar zo zal houden.)
4. Stop het in een envelop en stuur het naar het verantwoordelijke BTW-kantoor van jouw (nieuwe) gemeente.
Weet je niet van welke lokale btw-administratie je af zal hangen? Of is er toch nog iets onduidelijk? Op het nummer 0257 257 57 staan ze volledig tot uw dienst, tussen 8u en 17u!

Nu nog hopen dat het geregistreerde document vlot terug bij ons geraakt… Dan de gegevens van de aannemer invullen, hem een kopie bezorgen en genieten van de met 7500 euro gematigde facturen.

*update 10 maart*
Na twee weken hadden we nog niets van het document gehoord. Een telefoontje naar het BTW-kantoor Gent 6 leverde de verklaring: “Dat is de dag nadat hier toegekomen is afgestempeld en teruggestuurd. Ik kijk even naar welk adres…”
Het bleek dus verstuurd naar het adres van de bouwgrond, uiteraard nog zonder brievenbus. God mag weten waar de brief uiteindelijk beland is en welke postbode er een raar gezicht getrokken heeft.
Een dag later zat een kopie dan wel in onze huidige bus en ondertussen is het cadeautje van de staat volledig in orde!